zondag 3 januari 2016

Feestdagen en chronisch ziek: mijn ervaring

Vroeger keek ik altijd uit naar de feestdagen. Ik vond het geweldig om kerst te vieren met familie en om op oudejaarsavond uit te gaan. Sinds ik chronisch ziek ben is dat helemaal veranderd. Ik ervaar de feestdagen niet meer als een feest, maar eerder als een zware opgave. Tijdens de feestdagen werd er veel van mij verwacht waardoor ik over mijn grenzen ben gegaan en nu veel rust nodig heb.  


Ik wist op voorhand dat het zwaar zou worden. De feestdagen zijn al vermoeiend voor gezonde mensen, laat staan voor iemand die chronisch ziek is. Het liefst had ik de feestdagen gewoon overgeslagen, maar Glenn en mijn familie zijn er natuurlijk ook nog en die wou ik niet teleurstellen. Doorheen het jaar kan ik redelijk goed "nee" zeggen tegen afspraken en uitnodigingen als ik me niet goed voel, maar met de feestdagen vond ik dat toch een stuk moeilijker. Met kerst en oudejaar wil je gewoon samen zijn met de mensen die je lief hebt en een leuke avond hebben, ook al moest ik daarvoor mijn gezondheid opzij schuiven.

Ik heb het mezelf er niet makkelijker op gemaakt door twee etentjes bij ons thuis te laten doorgaan. Daardoor heb ik nog meer druk op mezelf gelegd. Het eten op zich was geen probleem aangezien we fondue hebben gegeten en ik dus niet de hele avond in de keuken moest staan. Maar het appartement moest er natuurlijk wel schoon en netjes uitzien, de tafel moest mooi gedekt zijn, alle cadeautjes moesten onder de kerstboom liggen en natuurlijk wou ik er ook mooi uitzien. Valt het op dat ik een perfectionist ben?

Nog voor de etentjes begonnen was ik eigenlijk al kapot. Maar omdat ik mijn familie een leuke avond wou bezorgen, heb ik dat zo min mogelijk laten zien. Wanneer de drukte en de prikkels me teveel werden, heb ik me even terug getrokken en rust opgezocht in een andere kamer. Ik vond dat vervelend, maar op dat moment moest ik gewoon even aan mezelf denken zodat ik er daarna weer een beetje van kon genieten. En genieten heb ik zeker gedaan, maar ik geef toe dat ik ook opgelucht was als ik daarna in mijn bedje mocht kruipen.    

Tijdens de feestdagen voelde ik al dat ik mezelf teveel forceerde, maar het echte besef kwam pas toen alles achter de rug was. Ik voelde me doodmoe, mijn energie was op en ik had overal pijn. Op dit moment ben ik trouwens nog steeds aan het recupereren van de drukke dagen en heb ik met mezelf afgesproken om het een paar dagen rustig aan te doen. Hierdoor kan het misschien wat stiller zijn op mijn blog, maar ik denk wel dat mijn trouwe lezers daar inmiddels begrip voor hebben. 

Ik kan één ding besluiten uit dit hele verhaal en dat is dat ik mijn gezondheid achteruit heb geschoven om anderen een plezier te doen. Op zich is dat misschien wel mooi, maar eigenlijk was het niet zo slim. De feestdagen waren veel te druk en daar moet ik nu de gevolgen van dragen. Als ik me volgend jaar hetzelfde zou voelen (al hoop ik natuurlijk van niet), dan ga ik niet zoveel hooi op mijn vork nemen en meer aan mezelf proberen te denken. Dat is een wijze les die ik heb geleerd en die ik meeneem naar het komende jaar.   

Ben jij chronisch ziek en hoe ben jij hiermee omgegaan? 
Veel liefs,
Vanessa xxx

17 opmerkingen:

  1. Ondanks mn chronische pijn, kijk ik altijd enorm uit naar de feestdagen. Ook al lig ik daarna een week in bed. I litteraly do not care. Kerst is gewoon zo belangrijk voor mij dat ik dat er voor over heb!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik snap dat je mensen niet teleur wilt stellen, maar je moet echt naar je eigen lichaam luisteren. Als het niet meer lukt lukt het niet meer. Ik heb wel erg respect voor je dat je gewoon bent doorgegaan!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Het lijkt me erg frustrerend! Natuurlijk wil jij je familie en Glenn niet teleurstellen, maar je moet idd ook naar je eigen lichaam luisteren. Ik ben zelf niet chronisch ziek, of bijna nooit ziek eigenlijk, dus ik kan me niet echt voorstellen hoe jij je voelt. Maar, geniet nu maar van je rust en hopelijk ben je er snel bovenop :-) x

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik ken het gevoel dat je niemand wil teleur stellen. Zelf heb ik ook chronische ziekte. En leef 24/7 met pijn en vermoeidheid. Vind het super goed dat je nu tijd voor jezelf neemt.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Lijkt mij best vervelend, maar respect dat je tijdens de feestdagen zo bent doorgegaan. Ik begrijp wel dat je echt wel genieten van deze dagen en dat je niemand teleur wilt stellen. Geniet nu maar van de welverdiende rust en hopelijk ben je weer snel beter. Liefs, Sanne

    BeantwoordenVerwijderen
  6. De drukte is nu voorbij,rust nu maar goed zodat je je weer beter voelt.Het was wel leuk om je erbij te hebben:).Het is fijn om samen te zijn,volgende keer zal ik het bij mij doen:)xxx

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik was voor de Feestdagen al op, heb dus geprobeerd om zo veel mogelijk te rusten de dagen voor en na. Maar net als jij vind ik het ook heel moeilijk om mijn familie teleur te stellen en bijt ik maar op mijn tanden. Vrijdag mag ik gelukkig weer voor mijn IV gaan, hopelijk geeft dit een kleine boost...

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ah wat jammer dat je het nu moet 'uitzieken', dat is natuurlijk niet de bedoeling. Hopelijk voel je je snel weer beter. En je hebt er inderdaad maar weer een les uit geleerd, en hopelijk heb je ondanks de vermoeidheid toch fijne feestdagen achter de rug. Nu even lekker rustig aan doen ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Ik heb veel minder last van mijn ME dan jaren terug. Maar als ik iets echt wilde dan ging ik ervoor. Dan hield ik er rekening mee dat ik minstens een week op bed zou door brengen na een concert (waar ik dan de hele avond stond) Het is echt afwegen wat jij de moeite waard vind om zolang van slag te zijn. En als jij dit alleen doet om anderen te plezieren is dat denk niet zo slim, en zul je het de volgende keer anders doen. Ik vind mijzelf tegenwoordig het belangrijkste, maar soms zijn dingen de moeite waard om er even ziek van te zijn.
    Denk goed aan jezelf, en doe nu maar even lekker rustig aan. Je verdiend wel wat rust nu.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Wat vervelend dat je nu zo bij moet komen van de feestdagen! Het lijkt mij ook heel moeilijk om te moeten kiezen tussen gezellige feestdagen met je familie en vriend en je gezondheid. Hopelijk voel je je snel weer wat beter en voel je je aankomend jaar sowieso wat beter met de feestdagen!

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Wat vervelend dat je over je grens heen bent gegaan! Nu lekker uitrusten!:)

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Dat lijkt me niet zo fijn om te horen hoe je de feestdagen moet ervaren :( Gelukkig is het nu rust voor jou :D x

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Ik heb zeven feesten gehad op elf dagen tijd en ik - die gewoon fit en gezond ben - vond het al VEEL te druk en chaotisch, ik ben echt kapot nu. Ik kan me dus wel inbeelden dat het voor iemand die chronisch ziek is echt enorm zwaar is.

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Wat jammer dat je het zo ervaren hebt! Nu vooral denken aan jezelf en goed rusten meid. Ik kan wel heel goed geloven dat het zo druk is en dat dat zeer zwaar is! x

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Thank you for writing this post.Happy new year!
    http://www.officialpatagonia.com

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Herkenbaar. <3 Het helpt wel echt als iedereen wéét dat het zwaar voor je is, en het dus is toegestaan voor je om extra pijnstillers te slikken of languit te gaan liggen of je even terug te trekken. Of gewoon te zeggen: "sorry, het lukt me echt niet". Dat mag. Dat móet, zelfs. Je moet naar jezelf luisteren, naar grenzen luisteren. Je kan nog steeds kerst vieren, maar doe het rustiger en meer op jouw manier.

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Kerstavond en 1e Kerstdag waren voor mij echt een hel! Ik was aan het einde van 1e kerstdag kapot en heel erg chagerijnig. Tweede Kerstdag ging op zich wat beter omdat we toen maar met z'n drietjes waren (mijn ma, oom en ik) en gewoon rustig aan hebben gedaan die dag. Helaas merk ik wel dat ik door al die vreemde dagen nogal ontregelt ben en dat ik moeite heb weer het normale ritme te vinden. Afgelopen nacht was ook weer een drama waardoor ik me nu niet echt kan concentreren op mijn stagewerkzaamheden :(

    BeantwoordenVerwijderen